Jak rozpoznać prawdziwą skórę

Zalecenia i wskazówki, jak poznać prawdziwą skórę. Zdjęcia skóry zwierząt pod mikroskopem.

Podsumowanie: Można wyczuć tylko niewielką część prawdziwej, barwionej skóry (prawidłowo nazywanej “skórą”) lub wysokiej jakości skóry ekologicznej. Dotyk i węch pomogą Ci najbardziej.

Porady internetowe lub mikroskop zwykle nie pomagają w odróżnieniu prawdziwej skóry. Mieszanka plastiku i zapachu zwierzęcego może wskazywać na połączenie prawdziwej i syntetycznej skóry, ale także prawdziwej skóry barwionej. Prawdziwa skóra (nawet farbowana) pachnie jak spalone włosy, gdy jest przypalana ogniem.

Reklama autora artykułu: Mamy najlepszej jakości wibratory w UEdostępne i jakość BDSM a ekskluzywne zabawki erotycznektórych nie znajdziesz nigdzie indziej.

Obróbka skóry na końcowym etapie produkcji

Bagger kupuje niebarwione, nieplamione, świeżo pachnące przetworzona skóra (skóra) w większą całość. Można to łatwo rozpoznać za pomocą zmysłów, nawet pod mikroskopem. Prawdziwa skóra pod mikroskopem. Pierwsze zdjęcie od lewej przedstawia niebarwioną wierzchnią stronę skóry cielęcej. Kolejne 3 przedstawiają barwioną wierzchnią stronę skóry. Ostatnie 2 zdjęcia przedstawiają drugą stronę – zamsz.

Jednak klient końcowy zazwyczaj otrzymuje mocno barwioną skórę lub niższą warstwę skóry ze sztucznie wytłoczoną realistyczną powierzchnią, a nawet odpady rozdrobnionej skóry sprasowane w imitację skóry.

Zgnieciona skóra naturalna połączona ze sztuczną skórą wierzchnią

Wiele skór oznaczonych jako oryginalne to po prostu strzępy sztucznej skóry na plastikowym podkładzie. Skóry te są bardzo niskiej jakości i nieprzyjemne w dotyku. Sprawnie “skóra włóknista” lub “skóra regenerowana” (w innych miejscach również “skóra poliuretanowa”, “skóra dzielona”, “skóra faust”, “skóra klejona”). Czasami są one niepoprawnie nazywane prawdziwą skórą, czasami skórą syntetyczną lub PVC. Dla nas podstawowa sztuczna skóra.

Połączona podstawowa sztuczna skóra pod mikroskopem

Mocny kolor ukrywa i podkreśla prawdziwą skórę

Wolimy mniej farbowaną skórę, nawet kosztem mniejszej ochrony przed wodą. Wielu producentów degraduje skórę grubą warstwą farby, aby wyglądała sztucznie. W przypadku mocno farbowanej skóry, farba pokrywa teksturę na policzku w takim stopniu, że nie można z całą pewnością stwierdzić, czy skóra jest prawdziwa, czy sztuczna. 

Podobny efekt końcowy, z nieregularnymi, włoskowatymi włóknami, można uzyskać z cienkiej, naturalnej skóry jagnięcej lub cielęcej, o grubości około 0,5 mm. Ze względu na regularną strukturę, po zabarwieniu, powierzchnia wydaje się na pierwszy rzut oka sztuczna. Na odwrocie widać zasadniczo zwykły, bardzo delikatny zamsz. Wygląda jak mikroplusz lub inny sztuczny materiał… Powąchając niektóre z tych naturalnych skór – zwłaszcza tam, gdzie nie można dostać się do odwrotnej strony – nie czuć niczego. Ale w przypadku niektórych można wyraźnie rozpoznać prawdziwą skórę po ich charakterystycznym zapachu.

Względnie wiarygodne kryteria rozpoznawania skóry syntetycznej i skóry naturalnej niezależnie od obróbki.

Płomień – niektóre sztuczne skóry bulgoczą i trzeszczą w płomieniu zapalniczki (3-5 sekund) i pachną plastikiem podczas palenia. Silny płomień przez kilka sekund nie uszkodzi skóry, zarówno z przodu, jak i z tyłu, ale sprawi, że jasna skóra stanie się nieczytelna. Płomień trwający 7 sekund uszkodzi nawet grubą skórę.  Cienka skóra cielęca o grubości 0,5 mm zwija się natychmiast i zapala po około 2 sekundach..

W przeciwieństwie do plastiku, prawdziwa skóra nigdy nie zacznie się gotować ani bulgotać. Spalona prawdziwa skóra pachnie jak spalone włosy. Czasami możesz ją wyczuć, gdy się pali, a czasami, gdy przetrzesz spalony obszar mokrym palcem.  Skórę należy testować ogniem tylko na wierzchniej stronie (najlepiej z zakrytym tyłem, w przypadku małego fragmentu). W przypadku skóry syntetycznej, tył może być ze skóry naturalnej... :).

Wady: uszkodzenie skóry syntetycznej i naturalnej, nieznajomość obróbki chemicznej i koloru skóry naturalnej i syntetycznej.

Kryteria rozpoznawania prawdziwej skóry o ograniczonej funkcjonalności

Zapachy

Prawdziwa skóra charakterystycznie pachnie tylko niebarwiona, ewentualnie barwiona na policzku i rewersie (jeśli rewers nie jest impregnowany chemikaliami). Dla produktów składające się częściowo z prawdziwej i syntetycznej skóry lub dla produktów wykonanych z półmiękkiej skóry skóra, którą czujesz w przeważającej części z tworzywa sztucznego, farby lub innych chemikaliów. skóry na raz. Często możesz poczuć to samo lub nic w przypadku mocno farbowanej skóry naturalnej.

Brak zapachu oznacza sztuczną skórę lub mocno zabarwioną lub poddaną obróbce chemicznej, naszym zdaniem zdegradowaną, prawdziwą skórę.

Dotykowy, zRak i intuicja

Często będą również oznaczać prawdziwą barwioną skórę jako podróbkę. Rozpoznasz dobrej jakości prawdziwą lub syntetyczną skórę, a także słabej jakości prawdziwą lub syntetyczną skórę. Często jednak nie odróżnisz prawdziwej barwionej skóry od wysokiej jakości sztucznej skóry. Gładką powierzchnię i zamszowy spód sztucznej skóry możesz zazwyczaj odróżnić na podstawie dotyku.

Klej, rozpuszczalnik i analiza chemiczna

Łączenie pasków wysokiej jakości skóry (prawdziwej lub syntetycznej) odbywa się zwykle za pomocą szwów. Klej jest znakiem rozpoznawczym taniej sztucznej skóry. Przykleja się ją tak, że odwrotna strona, która czasami jest sztuczna dla oka, nie jest widoczna.

Plastik powinien rozpuścić się w rozpuszczalniku, a skóra nie. Nie sprawdzaliśmy tego. Nie wypróbowaliśmy żadnej z procedur analizy chemicznej. To nie ma sensu dla laika.

Mikroskop

Dobrym powiększeniem do obserwacji jest 10-70x. To może obsłużyć najtańsze mikroskopy. Pomocne będzie sztuczne oświetlenie nad głową. Tanie mikroskopy mają zwykle tylko słabsze oświetlenie lub nie mają go wcale. Wyższa rozdzielczość nie jest już pomocna dla amatora lub bardziej kompletny obraz znika.

Mówi się, że sztuczna skóra ma regularny wzór i teksturę bez zmarszczek i wytłoczeń. Istnieją sztuczne skóry o raczej nieregularnej strukturze z nieregularnymi porami nawet w jednym kierunku (jak to zwykle bywa w przypadku prawdziwej skóry). Niektóre skóry syntetyczne mają regularne, długie mikrowłókna na odwrocie. W przeciwieństwie do prawdziwych mikrowłókien, wyglądają one jak małe regularne linie. Można je łatwo zidentyfikować jako syntetyczne pod mikroskopem.

Często skóra jest nie tylko barwiona, ale także wytłacza się na niej wzór za pomocą nacisku. Albo stosuje się dolną, gorszej jakości warstwę skóry, a nawet kawałki skóry odpadowej wtłaczane w pasek. W ten sposób często nie widać wierzchniej strony skóry, a jedynie jej boczne nacięcie – wygląda wtedy jak plątanina tkanki i włókien. Dlatego amator z mikroskopem ma niewielkie szanse na znalezienie odpowiedniego miejsca.

Struktura skóry

W skórze wyprawionej (tzn. w skórze garbowanej w sklepie) nie widać stosunkowo cienkiej górnej warstwy skóry - skóry - ponieważ jest ona usuwana w procesie garbowania.

Górna część brodawkowata

Pod skórą znajduje się mniej wartościowa część skóry – skóra właściwa. Górna, brodawkowata część skóry właściwej jest cieńsza niż dolna u większości zwierząt. Zawiera brodawki włosowe i włókna kolagenowe. Włókna kolagenowe są tak gęste, że nawet pod mikroskopem powiększonym 20–100 razy tworzą jednolitą masę. Pory (brodawki włosowe) często mają skośny kierunek w jedną stronę (kierunek włosa)..

Prawdziwe przetworzone skóry (tj. skóra), np. krowa, owca, świnia, koza, różnią się od siebie nawet z punktu widzenia obserwatora-amatora. Istnieje również duża różnica między skórą zwierzęcia młodego i dorosłego. Np. bardzo wysokiej jakości biała skóra cielęca (niebarwiona) może mieć wygląd śniegu (bardzo regularny, jednolity, bez blizn i zmarszczek) z wgłębieniami z brodawek włosowych nachylonych w jednym kierunku włosów.

Wołowina doSkóra na policzku wygląda jak rodzaj woreczków nałożonych na siebie lub szarlotki (złuszczające się komórki). Skóra bydlęca wygląda podobnie na odwrocie, gdy jest garbowana, są nieregularne wyszczerbione woreczki zwężające się w wiązki włókien (wizualnie bardziej przypominające skrawki lub wióry), a na koniec bardzo nieregularne i bardzo krótkie włókna. Z tej najwyższej jakości warstwy (wierzchniej części skóry) wytwarza się tzw. skórę licową.

Dolna część siatkówki

W dolnej części siateczkowatej znajdują się stosunkowo luźno ułożone i splecione włókna zbudowane z białka kolagenowego. Komórki tłuszczowe wnikają do nich z tkanki podskórnej. W języku angielskim wyroby z tej części skóry określa się terminem “naturalna” skóra. Pod mikroskopem, przy powiększeniu 50–100x, wygląda ona jak nieregularne linie splecione ze sobą, ale ze stosunkowo dużymi przerwami w porównaniu do grubości włókna, niekiedy pokryte kropelkami tłuszczu o różnej wielkości.

Zamsz jest wykonany z tej warstwy (dolnej części skóry). W kierunku powierzchni włókna kolagenowe (“włoski”) unoszą się pionowo i grubsze, tak że są widoczne jako skrawki lub wióry. Istnieją różne sposoby obróbki skóry naturalnej i sztucznej oraz ich kombinacji, których nie znamy. Na przykład, w przypadku bardzo cienkiej skóry, po zeskrobaniu cienkiej warstwy powierzchni natychmiast napotykamy luźne włókna kolagenowe dolnej warstwy skóry. Ta dolna “część zamszowa” jest czasami odcinana wzdłużnie od górnej, wyższej jakości części. Jej powierzchnia jest wzmacniana, wygładzana i barwiona pod wpływem ciśnienia i chemikaliów, tak aby przypominała skórę wierzchnią wyższej jakości.

Najniższą warstwą surowej skóry jest podskórna tkanka łączna, której funkcją jest ochrona i izolacja leżących pod nią mięśni. Warstwa ta składa się głównie z komórek tłuszczowych.

Kryteria całkowicie niefunkcjonalne aby odróżnić barwioną skórę naturalną od skóry syntetycznej

Twarz (górna strona) prawej i niewłaściwej skóry jest czasami po obu stronach

Sztuczna skóra może mieć policzek po obu stronach, a prawdziwa skóra jest gładka. z przodu i mniej lub bardziej zamszowe z tyłu lub zamszowe po obu stronach. Nawet prawdziwa skóra jest czasami wyjątkowo Ze względów estetycznych zawiń je wewnątrz lub nad sobą, tak aby ani rewers, ani bok rewersu nie były widoczne.

Namocz woda po kilku minutach.

Dotyczy tylko nieimpregnowanej skóry. Impregnowana lub mocno farbowana skóra nie wchłania.

Wytrzymałość i pomarszczeniez prawdziwej skóry.

Skóra jest często pocięta na wiele warstw. Dobrej jakości skóra nie musi być gruba. Dobrej jakości cienka skóra cielęca lub jagnięca może mieć nawet 0,5 mm grubości. Najcieńsze sztuczne skóry z zakrytym grzbietem mają około 0,3 mm. Z drugiej strony, nasze najgrubsze slicki mają grubość 1 cm (dwie zszyte ze sobą skóry o grubości 0,5 mm).

Niektóre skóry naturalne i syntetyczne będą się marszczyć przy zginaniu, a inne nie. To samo dotyczy skrzypienia.

Cena i metka, opis producenta lub skórzany znak na produkcie

W przypadku paska za kilkadziesiąt koron lub kurtki za kilkaset nie bierzemy pod uwagę prawdziwej skóry. Widzieliśmy drogie sztuczne skóry lub prawdziwą skórę zniszczoną przez intensywne farbowanie i lakierowanie. Kryterium ceny również nie jest zbyt pomocne w rozpoznawaniu wysokiej jakości skóry. Metka jest pzasadniczo bez znaczenia. Na przykład, pasek lub jakaś mała część może być wykonana z prawdziwej skóry, a cała reszta może być wykonana ze sztucznej skóry.

Zalecamy niebarwioną lub barwioną skórę naturalną lub skórę syntetyczną

W BDSM możemy bezpiecznie oddawać się naturalnemu luksusowi niebarwionej lub barwionej skóry (lekko barwionej). Zwykle nie wyciągamy ich na deszcz itp. jak torebki.  Mocny kolor przykrywa teksturę i zapach skóry. Przy mocnym kolorze nie ma dużej różnicy między prawdziwą skórą a wysokiej jakości skórą syntetyczną.

Widzimy również miejsce dla taniej skóry syntetycznej. Ale łączenie paska z prawdziwej skóry z paskiem ze sztucznej skóry nie ma sensu.